Ik hoorde mensen zeggen dat ze het afschuwelijk vonden, en walgelijk. Dat waren nochtans mooie en verstandige mensen. Ik hoorde anderen, minstens even mooi en verstandig, beweren dat het dapper was, heldhaftig zelfs. Toen ook de Washington Post, doorgaans enkel gelezen door mooie en verstandige mensen, er aandacht aan begon te besteden, vond ik het welletjes geweest. Waarom verliest iedereen zich altijd in de details?
Kritiek
De deelname van Bart De Wever aan, god, hoe heet het ook alweer, is een detail. Ik lijk stilaan de enige die er zo over denkt en dat verwondert mij. Natuurlijk besef ik dat er elke dag meer mensen met volle interesse naar De Allerslimste Mens ter Wereld kijken dan naar de regeringsvorming, en natuurlijk ben ik niet ongevoelig voor argumenten van staatsmanschap en verantwoordelijkheid, maar toch komt deze meest recente stroom van kritiek op Bart De Wever vooral erg gemakkelijk bij mij over.
Die kritiek komt bijvoorbeeld van Peter Vandermeersch, zelf ook niet doodgevallen van zijn eerste overbodige televisieoptreden en de afgelopen maanden bijna vaker aanwezig op het Vlaamse scherm dan op zijn redactie in Nederland. Die kritiek komt van Wikileaks-wannabes die een link hebben gevonden naar het wetsvoorstel van N-VA uit 2002, waarmee de partij de deelname van politici aan televisiespelletjes wilde verbieden. Haha, hoe hypocriet! Of wacht, de regeringspartijen hebben dat voorstel toen weggelachen. Je kan niet iemand verwijten dat hij speelt volgens regels die anderen hebben opgesteld.
Al deze voorspelbare kritiek op een gebeurtenis in de marge dwingt De Wever opnieuw in zijn favoriete positie, die van underdog, waar hij zich comfortabel voelt en van waaruit hij binnenkort nog harder kan uithalen. Dat komt ervan wanneer je jezelf verliest in details.
Angst
Want de hoofdzaak is niet de deelname aan een televisiekwis op een moment dat de onderhandelingen volledig stilliggen, de hoofdzaak is dát die onderhandelingen stilliggen. Niet dat Bart De Wever tijd vrijmaakt voor een dom spelletje, wel dat hij die tijd kán vrijmaken. En dat is de verantwoordelijkheid van de N-VA, zonder twijfel, maar evenzeer van de PS, die emoties boven ratio stelt en zich achter anderen blijft verschuilen. Van de CD&V, die abusievelijk denkt dat zij nog iets voorstelt. Van elke andere partij.
Want ondertussen is er geen enkele andere conclusie meer mogelijk dan dat het uit angst voor de kiezer is dat niemand nog een millimeter opschuift – terwijl die angst nergens anders bestaat dan in de hoofden van de politici zelf. Om het even welk akkoord dat vier maanden geleden was afgesloten, had voor de kiezer aan het einde van de regeerperiode niets meer uitgemaakt, op voorwaarde dat er ondertussen was bestuurd. Een paar jaar zonder gedoe en wij hadden iedereen absolutie geschonken. Vandaag is het precies deze stilstand, dit doelloos gepalaver, dat ervoor heeft gezorgd dat de kiezer niémand meer wil.
Geit
Er bestaat een bepaald soort geit, ik ben haar naam vergeten, die bij grote stress, zoals bijvoorbeeld de dreiging van een roofdier, over haar hele lichaam verstijft en flauwvalt. Hetzelfde verdedigingsmechanisme gebruiken onze politici op dit moment. Helaas zijn zij vergeten dat kiezers geen roofdieren zijn, maar leden van hun eigen kudde, die zij naar een groenere weide zouden moeten leiden.
Door dat verdedigingmechanisme zit het hele systeem muurvast. Niemand zal als eerste bewegen. Wat rest er ons dan nog te doen, behalve elke avond een kwisje te spelen en flauwe, getelefoneerde grapjes te maken over seks? Bart De Wever heeft dat tenminste begrepen. Die blijft in zijn uniform de liedjes spelen die twee miljoen mensen willen horen, terwijl ze afwachten tot hun schip langzaam in het ijskoude water verdwijnt.
@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
11/01/2011 om 13:32
Beste,
Ik ga akkoord dat de details er niet to doen, alsook dat politici gerust mogen meedoen aan spelletjes.
Voor mij gaat het erom dat de politiekers ook hun job doen.
Dat kan je moeilijk verwijten aan de politiek zelf dat ze niet meer durven. Het ligt voor een groot stuk bij de kiezer.
Ik wil hier mee zeggen dat er 3/4 van de bevolking geen flauw idee hebben op wat ze eigenlijk stemmen. Ze stemmen op iemand die populair is en dan is het voorbij. Achteraf hoor je dan geklaag en gezaag.
Misschien is het beter om na te gaan welke partij die standpunten vertegenwoordigd waar jij voorstander van bent en dan na te gaan wie binnen die partij deze ook vertegenwoordigd en deze zo goed als mogelijk uit te voeren.
Je beweert verder ook dat CD&V niet meer veel voorstelt, maar hoe komt het dan dat ze nog steeds een groot aantal leden heeft, met ruime voorsprong op anderen. Het valt me ook op dat NVA eigenlijk de Vlaamse vleugel is van CD&V en de socialisten en liberalen eigenlijk gewoon meer zijn opgeschoven naar de standpunten van CD&V en hun eigen basisbeginselen al lang hebben verloochend.
Jammer dat de pers de basisbeginselen van de verscheidene partijen zelf niet kent en deze dan ook niet toets aan hun verkiezingsprogramma’s.
Jammer dat enkel CD&V voorstander was om te laten nagaan door een onafhankelijk orgaan indien verkiezingsprogramma’s haalbaar zijn. Er zouden al heel wat minder loze beloften worden gedaan.
Ik raad u in de toekomst dan ook aan, voordat u uitspraken doet, deze ook te funderen met degelijke argumenten. Dan in gesprek gaan met anderen zodat je nog fouten in je huidige kennis ontdekt en deze dan bij te sturen, zoals ik steeds probeer te doen.
Mvg,
JDS
11/01/2011 om 13:50
Qua politiek klimaat en publieksetting kapitaliseert NVA zijn imago aan 200%. Gratis en voor niets.
Met dank aan het binnengehaald wit konijn.
De leider weken aan een stuk in het “ludiek aangename” brandpunt van de belangstelling.
Terwijl de politieke crisis het land uit zijn voegen doet barsten en tegelijkertijd ook geridiculiseerd wordt.
Elke dag 1.5 miljoen kijkers aan de buis gekluisterd.
Tot scha en schande van de tegenspelers, verplettert de voorman verplettert, en sabelt alles en iedereen murw.
De perfecte associate van de onoverwinnelijke.
En hij wint wél degelijk.
Glorieuze afstraling op een glunderend gelaat. Alle medespelers in de vernieling rijdend.
Cynisch over zichzelf ook..
Onderweg wel rake, onderhuidse, politieke meppen en uppercuts uitdelend.
Vermaak en spelen. Het gepeupel juicht. Hoèra.
Laat die Walen maar janken.
Wat financiële crisis? Hoe financiële crisis? Waar financiële crisis? Wie armoede? Wat armoede? Waar armoede?
De Leider heeft toch een internationale persconferentie gegeven, om te bevestigen dat HIJ de boel niet zal laten verkommeren. Die andere man van 800.000 + heeft zijn volle steun.
Dat moet toch volstaan, of niet soms?
11/01/2011 om 13:51
Spijtig genoeg lijkt u volledig gelijk te hebben.
Een triestig gedoe
11/01/2011 om 15:46
Ik kan het alleen maar toejuichen dat er ook eens iemand een degelijk stukje schrijft midden de heisa van een deelname aan dit, overigens goede, TV-programma.
Inderdaad de politieke relevantie van deelname aan spelletjes tijdens de regeringsvorming(?) tot ware proporties herleid: juist, nul komma nul.
Iedereen weet natuurlijk dat de uitzendingen vooraf werden opgenomen in de periode dat andere onderhandelaars met vakantie waren, maar afhankelijk van de kant waar de politieke simpatie naar toegaat, moet er gemekkerd worden.
Toch eigenaardig dat er geen “protesten” te horen waren na de deelname van Caroline Gennez aan de Pappenheimers. Dezelfde Caroline Gennez die het maar niks vond dat De Wever zou deelnemen aan de allerslimste mens, deelname waarvoor zij bedankte ingevolge de ernst van de ôlitieke toestand.
Daarom, prima opiniestuk.
11/01/2011 om 15:48
Details, akkoord. Underdog, ok. Impasse, ja.
Maar is het nu niet na jaren verrottingsstrategie van de Frantaligen, met bevoegdheidsalarmbellen en godweetwat, tijd voor verandering? Dat De Croo er de stekker uit trok, was eigenlijk niet verkeerd want een beerput koesteren heeft geen zin.
Na de verkiezingen zien we dat Vlaanderen massaal stemt voor een grondige hervorming (OVLD, CD&V, N-VA, VB). En opnieuw zijn de Franstaligen hetzelfde spelletje aan’t spelen.
Dit is geen kwestie van van angst voor de kiezer, maar van regelrechte onwil van de Franstaligen.
De enige conclusie is niets elektoraal, maar gewoon dat het product “België” niet meer werkt.
11/01/2011 om 16:24
Het is allemaal perceptie..
Een politieker moet in 1e instantie de levensstandaard van het land verhogen, hoe da moet is kwestie van ideologie. De VS ziet een Belgische politiek zonder realiteitsbesef waar BDW de macht heeft om in te grijpen. Objectief gezien gaat België achteruit en daarmee ook Vlaanderen. Een onafhankelijker vlaanderen is relatief sterker dan wallonië maar door de impasse worden we op absoluut niveau zwakker. De Belgische taart word kleiner.. Ook al krijgt BDW 5 stukken en EDR 3, zijn buik zal leger zijn dan bij 4 stukken van een grotere taart!
Het verschil tussen NVA-artikel van 2002 en de situatie in 2011 is een voorbeeld van opportunistisch gedrag. De snelle verspreiding ervan laat zien dat dat de mens niet meer gelooft in een politiek. De meerderheid van de politiek komt van een generatie die in de jaren 60 voor hun idealen vocht. Nu zijn idealen situationeel, wat zorgt voor millennium-studenten.
11/01/2011 om 17:01
Het probleem is jammer genoeg niet dat de partijen bang zijn voor de kiezer, het probleem is dat het voor bvb. N-VA en PS waarschijnlijk meer rendeert om geen compromis / oplossing voor de impasse te aanvaarden dan wel, tenminste als er binnenkort opnieuw verkiezingen zouden zijn.